Een trouwdag zonder vaste grond onder de voeten
Een jaar geleden mocht ik de bruiloft van Hinke en Mark vastleggen. Meerdere elementen omschreven hun trouwdag, waaronder hun liefde voor avontuur en in dit geval het zeilen en varen. Dus dan houd je de receptie en de borrel gewoon op een boot, varend op de Waddenzee.
Hoe bijzonder. Of beter gezegd: hoe GAAF! Want dat was het zeker!
En dan de intieme setting met een bepaald aantal daggasten, voldoende aandacht voor iedereen en dan hun zorghart. Want ondanks de extra uitdaging die een daggast met zich meebrengt, denken Hinke en Mark samen met hun omgeving in dat wat wél mogelijk is. Dus ook die ene daggast gaat gewoon mee! En als je dit allemaal mag vastleggen, mag je jezelf dan niet de trouwfotograaf van het Noorden noemen? Knipoog!
Van geloften naar golven
Nadat de trouwgeloften in het gemeentehuis van Harlingen waren uitgesproken, ging men wandelend richting de boot in de haven van Harlingen. Sjiek geklede daggasten liepen door de straten van Harlingen om vervolgens in precies diezelfde kleding de elementen te gaan ervaren op de boot.
De wind.
De kou.
Het water.
En de zon.
Maar wat maakt dat uit? Want wie kan er nou als daggast zeggen dat hij of zij een bruiloft heeft bijgewoond op een boot, varend over de Waddenzee? En het bijzondere hieraan was dat één van de daggasten voor een extra uitdaging stond om aan boord te komen vanwege haar rolstoel. En wat doe je dan?Iedereen die kon helpen, hielp. Een geïmproviseerde stoellift met touwen en katrollen bleek voldoende om dit voor elkaar te krijgen. Wat een prachtig en emotioneel moment! Welkom aan boord.
Op de boot werd begonnen met koffie en gebak, belegde broodjes met ham en kaas en uiteraard suikerbrood. Daarna volgden vanuit de kapitein de veiligheidsinstructies waar we als gasten op de boot rekening mee moesten houden. Met her en der wat hulp van de daggasten om het zeil te hijsen, voer de boot de haven van Harlingen uit. Langzaam kwam het vrije water in zicht. Niet veel later werd samen met het bruidspaar het zeil gehesen. Wat mij betreft één van de meest iconische momenten die ik tot nu toe van een bruidspaar heb mogen meemaken. Geweldig!
Speechless op de Waddenzee
Maar dat was niet het enige iconische moment van deze dag. Voor mij was dat ook het moment waarop beide vaders, boven op het schip en tussen de windvlagen door, hun kinderen toespraken. De één strak in pak, de ander met een lekker warm vest aan. Wapperende haren van de daggasten. De één dik ingepakt met een kop thee in de hand, de ander wat minder warm aangekleed en genietend van een wijn of een biertje. En ondertussen werd het ene moment afgewisseld met het andere. Schaterlachen door de anekdotes die door de vaders werden verteld, maar ook de ontroering die regelmatig zichtbaar was.
Saxofoon aan boord!
En dan het moment waarop Hinke vanuit de kajuit tevoorschijn kwam met haar sopraansaxofoon om voor haar Mark een nummer ten gehore te brengen.
Zonder ingewikkelde poespas werd het bladpapier gewoon vastgehouden door één van de naaste daggasten. De boot lag half scheef in het water. De kapitein en zijn bemanning zaten in kleermakerszit het tafereel te aanschouwen en genoten zichtbaar van zowel de bruiloft als het trotseren van de wind en het water. Hoe bijzonder is het om zo'n moment mee te mogen maken? Samen varend over de Waddenzee.
Zeil naar beneden en bord op schoot
Het zeil ging weer naar beneden. Iedereen ging heerlijk zitten en relaxen op het dek en de boot trok langzaam terug richting de haven van Harlingen. Het oorspronkelijke plan was om midden op de Waddenzee stil te gaan liggen om daar gezamenlijk te eten. Maar door de harde wind kon dat helaas niet doorgaan. Weliswaar jammer, maar dat maakte dit hele avontuur er niet minder om! In de haven werd er gezellig met een bord op schoot gegeten van de heerlijke maaltijd die tijdens het varen was klaargemaakt. De avond werd afgesloten met het spel Bruid of Bruidegom en een laatste lied, terwijl de zon langzaam achter de horizon verdween.
Mijn eerste echte bruiloft
Ik kan je oprecht zeggen dat ik Hinke en Mark dankbaar ben. Niet alleen omdat zij het vertrouwen hadden om als beginnende fotograaf hun dag door mij te laten vastleggen. Maar dan ook nog eens op een boot, met alle omstandigheden van dien. En nu, terugkijkend, zijn er zoveel momenten aan deze dag die prachtig zijn. Maar toch blijft één moment voor mij iconisch. Het moment waarop we de haven van Harlingen uitvoeren en ik vervolgens al die intieme momenten mocht meemaken.
De wind.
Het water.
Het zeil.
De verhalen.
De muziek.
De liefde.
Alles kwam samen op die boot.
Hinke en Mark, dankjewel voor deze kans en voor dit prachtige avontuur. Een avontuur dat uiteindelijk heeft geleid tot vele nieuwe avonturen!
